JAMAICAN GROOVE

Igande Arratsalderako Reggaea 20

2010-10-31T13:20:00.002+01:00

By popular request... Egurra!! 20. bilduma hemen da!!

Igande Arratsalderako Reggaea 20 by trojanwarrior

'First Conversation' Japoniatik datorkigun Cool Wise Men taldearen ska instrumentala da, Rico Rodriguezek duela urtebete edo bertako taldeekin grabaturiko kolaborazioen diskotik. Beti da aberasgarri Rico zaharraren tronboia jo ta fuego entzutea.

Eric Morris datorkigu segidan, gauzak bitan pentsatzeko gomendioa dakarren 'Think Twice' rocksteady piezarekin. We all got problems but we have to fight all... hala da, bai.

Jamaicans taldea rocksteadyaren garaian sona handia izandako taldea da. Garaiko beste talde askoren antzera, falsete ahots maskulinoak dira nagusi. 'Dedicated My Song' emakumeei eskainitako pieza da. Estilo klasikoa.

Slim Smith 'Gypsy Woman' ordea ilunagoa da. Bere ohiko ahots agudoaz gain, atzetik bigarren ahotsa egiten dion tipoak ultratumbako ahots grabea du. Eta nere ustez abestiari toke interesantea ematen dio. Bestalde, Jamaican ere emakume ijito askoren edertasunaz ezagutza bazutela argi dago.

Gaurko bilduman Heptones taldearen bi piezak alaiagoak dira. 'Soul & Power' da aurrenekoa, ta bertan rocksteadyaren maisuek atzetik haizezko solo politak dituzte lagun. Bigarrena, 'Pretty Looks isn't All' zoragarria da. Grabazioa ez da kalitaterik onenekoa baina ez dago beharrik. Leroy Sibbles eta bere lagun Earl Morgan eta Barry Llewelynek (taldea berez azken bi hauek sortu bazuten ere 50. hamarkada bukaeran) Trench Towngo ghettotik ateratako sormenaren adierazle nagusi izan dira 60. hamardaren erdialdetik aurrera. Beraien diska nagusietakoa gaurko bi abestiak barneratzendituen On Top da. Disfrutatu.

The Mighty Diamonds datoz atzetik. Beraientzat oso ohikoa ez den rocksteady modernizatu estiloan. Izan ere, gaurko 'Conversation' hau The Uniquesen (Slim Smithen taldeetako bat) izen berako rocksteady hitaren bertsioa baita. 2001eko Thughs in the Street diskotik aterata dago eta esan beharra dago, Heptones taldearekin batera, oraindik aktibo dauden talde klasiko gutxietako bat dela.

Hurrengo bilduman (21.ean) Tommy McCooken aukera zabalago bat izango badugu ere, esku artean dugun honetan ere pare bat pieza sartu nahi izan ditut: 'Hot Pepper' Bobby Ellis tronpetajolearekin batera grabatutakoa da. Biak jamaikar instrumentalista handienetarikoak eman dituen Alpha Boys School eskolatik atera ziren. Bigarrena berriz, 'Cow and Gate' alaiagoa da eta Skataliteseko gainontzekoak atzean dituela McCookek bere maisutasuna luzitu dezake saxoa esku artean duela. Belarria hadi eduki soloetan. Ska scorcher instrumental paregabea!

Gaurkoan azkena rarities kurioso bat da: 1972an faktore asko elkartu ziren reggaearen historian izan den diskorik arraroenetako bat sortu ahal izateko. Skinhead Reggaea gainbeheran zegoen mainstream fenomeno bezala, eta Helb Alpert eta antzekoek gidatutako Easy Listening estiloa nagusitzen ari zen. Honetan, kaleidoskopio musikalak ziren Moog sintetizadoreak zabaltzen hasi ziren Star Trek telebistako seriearen arrakastarekin parez-pare. Nahasketa honetatik Star Trek LPa irten zen, ARP sintetizadorea protagonista izanda (Moog delakoaren lehiatzaile nagusiena garai hartan) jamaikako riddim ezagunak hartu eta estilo espazialean berrantolatuta kalean jarri zituena. Disko horretako abestietako bat dugu gaur bilduman dugun 'Joe Kidd' hau. Batzuentzako interesik gabeko barrabaskeria bat. Neretzako, disko osoa bezala, maravilla bat!!

Hurrengoan bildumatik bildumara hainbeste denbora pasatzen utziko ez dudala zin egiten dizuet. Ondo pasa!!

Igande Arratsalderako Reggaea 20

Igande Arratsalderako Reggaea 19

2009-10-04T11:17:00.005+02:00

...♫ Bihotzak baditu arrazoiak, buruarentzako ulergaitzak direnak ♫...

Willie Williams hirugarren aldiz segidan igande arratsalderako bildumatan. Pop-Reggae estiloko 'People' dakarkigu oraingo honetan.

Dubera gogorarazten duen estilo batetan, Honeyboyk bere arrakastetako bat bertsioneatzen du, 'Sweet Cherrie' hain zuzen ere. Skinhead Reggaearen barruan egon litekeen arren, estilo bokal exotikoa nagusitzen da.

Betiko Ska instrumental ilun bat datorkigu ondoren, Byron Leeren Dragonaires orkestrak interpretatua. Frankensteini omenaldia antiletatik. 60'ko grabazio zaratatsu baina genuinoen testigantza, dudarik gabe.

Malenkonia puntu bat euskarri hartuta, Jo Jo Benett metal instrumentuen maisuak neretzako guztiz ezezaguna den Rythm Rulers instrumentista taldearekin. 'Leaving Rome', 70. hamarkada hasierako Skinhead Reggaearen sofistikazioan aurrerapausoa nabari zaio abesti honi.

Jarraian datozenak Sagarroiren azkeneko diskoko bi abesti dira. Esan beharra dago Miren abeslariaren ahotsak dimentsio diferentea ematen diola taldeari. Tronboiaren ahots tristea ikaragarria da 'O Leonzinho'n eta 'Bakardadea' intimistak, nahiz eta estilo jamaikarretik irten, bilduma xume honen izpiritua zeharo barneratzen du. Salbuespenak horretarako daude. Comodín del autor.

Matisyahu artista hebraitarrak disko berria atera du, eta bertatik bi abesti dakarzkizuet gaurkoan: beti reggae-hip hopa beste estilo batzuekin konbinatuz, 'We Will Walk'i rollo gitarreroa sartu dio, eta 'I Will be Light' bere repertorioko gainontzekoekin antzekotasun gehiago gordetzen duenetakoa da, roots modernoa alegia.

Jamaikarretara itzuliz, Barrington Levyren ahotsak roots klasikora garamatza bueltan. Esperimenturik egin gabe. Gitarra, bateria, teklatua eta bere ahotsa. Ez du gehiagorik behar 'I'm Not in Love'taz sakontasun handiko pieza klasiko batetan bihurtzeko.

Amaitzeko, The Skatalites! Jamaikak eman duen instrumentista talderik handienak itxiko du bilduma gaurkoan, ska estiloko 'After the Rain'ekin. Ekaitzaren ostean eguzkia berriz irteten dela diote, hala bedi. Batzuk asko eskertuko genuke.

Bihotzez mila esker bildumaz bilduma zuen belarrietan sartzen uzteko pribilegioa eman didazuenoi, eta gaurkoan aipamen berezi bat momentu desatsegin hauetan gertu dauden kuadrilakooi.

Keep On Jamaican Style!!!

Igande Arratsalderako Reggaea 19

Igande Arratsalderako Reggaea 18

2009-09-20T11:21:00.001+02:00

...♫ Aspaldiko partez ♫...

Eguraldia petraltzearekin batera ohitura onak berreskuratuz, hemezortzigarren aldiz musika jamaikar bildumatxoa ordu erdi agradablea pasatzeko...

Winston Francis beteranoaren abesti batekin hasiko gara gaurkoan. Ez da artista ezagunenetakoa baina Ingalaterra Skinhead Reggaearen garaian bere fama hartutakoa dugu, eta 'Ten Times Sweeter' honetan ikus dezakegun ahotsak du horretan kulpa.

Willie Williamsek aurrekoan ere presentzia garrantzitsua izan zuen, eta honetan are gehiago. Diska ezberdinetako 3 abesti oraingo honetan: Toasting estiloan beti ere (abestien originalen gainetik errezitatuz) 'Revenge', 'Stronger Strong' roots sakona (neri Abyssinians gogoraratzen dit hein batean) eta 'Master Plan' alaiagoa.

Horace Andyk ere badu bere tartea, 70. hamarkada bukaeran reggae zirkuluetan arrakasta itzela lortu zuen 'Natty Dread A Weh She Want'ekin. Uste dut urteko hitean bihurtu zutela David Rodigan DJ ospetsuaren irratsaioan. Melodia ikaragarria da!

Rocksteadyaren erritmo lasaiaetan sartuta, Larry Marshall eta Alvin Leslieren 'No One to give me Love', estiloan hain klasikoak diren maitasun gaiak jorratuz. John Holt aski ezaguna dugu bilduma hauetan, eta gaurkoan nola ez beste bi kantu: 'Mr. Fix It' eta 'For the Love of You'. Bata zein bestea Lovers Rock estiloan kokatu daitezke, Holt maisua dugun horretan hain zuzen ere. Eta Lovers Rocka utzi gabe, Matumbiren 'After Tonight', koro eta guzti.

Bilduma amaitzeko, eta estiloz guztiz aldatuz, Tenor Saw Dancehall abeslariaren 'Roll Call', baina ez beldurtu, hasierako garaietako estiloan interpretatua da, garraxi eta demonio-ahotsik gabe. Garai batean, 80. hamarkadaren hasieran, Dancehalla beste gauza bat zen. Gaur egungoarekin diferentziak nabariak dira, baina jadanik estiloa bereizi duen atzeko rasgatu hots hori badaramalarik.

Hurrengorako hainbeste denbora itxaron beharko ez duzuelakoan...

Enjoy Yourself!!!

Igande Arratsalderako Reggaea 18

Azpiegiturak berritzen

2009-06-22T00:45:00.002+02:00

Gaurkoan, igandea izanik ere, ez nator reggae bildumaren hurrengo edizioa eskaintzera. Goizaren zati handi bat tokadiskoarekin arazoak ebazten pasa det, eta ezinezkoa zela ikusitakoan, orratz berria erosteko dokumentatzen. Agian baten batek biniloen munduagatik nolabaiteko kuriosidade txikia izango du eta istorioa zuekin konpartitzea okurritu zait:

Duela 4 urtez geroztik Technics SL-1300 tokadiskoagan jartzen dut nere itxaropena hain maiteak ditudan biniloak etxean girorik ahalik eta originalenean entzuteko asmoz. Bigarren eskukoa erosi nuen eta geroztik ez dit inongo arazorik eman, duela gutxi arte:

Manipulazio oker baten ondoren beso irakurleak (orratza daramana) erori eta biniloaren gainean jo zuen. Ondorioa: jartzen dudan disko guztietan nolabaiteko zarata lehor intentsoa. Argi neukan orratzak iada ez zuela berriro ondo irakurriko, baina aditu eta sasiadituen iritziaren bila jarri naiz gaur goizean.

Hautsa eta antzeko arazoak deskartatzeko operazioen ondoren, eta Hispasonic naiz ingelesezko beste pare bat forotan murgildu ostean, bigarren fasera pasatu beharra neukala konfirmatu det: orratz berri baten bila.

Tokadisko baten orratza deritzogun hori, baina, 3 osagarrik betetzen dute, sinplifikatzeko guztiari orratz izena ematen badiogu ere: orratza bera, kapsula eta portakapsula.

Erosterakoan, beraz, segun eta modeloa nola saltzen den, 3 elementuak elkarrekin etor daitezke, edo bakoitza bere aldetik erosi. Orratza baldin bada gaizki dabilena argazkiko pieza txuria erosi eta kitto. Ohikoena, hala ere, kapsula eta orratza batera saltzen duten aukerak izaten dira.

Musika analogikoaren magiak nola funtzionatzen duen jakiteko, orratzaren puntak diskaren ildo edo surkoan gora ta behera egitean, kapsula barneko diafragma dardarazi egiten du. Diafragma honek, gerturatu eta urruntzean, bertako eremu magnetikoan pultsio elektriko ezberdinak sortzen ditu, eta pultsio elektriko hauen forman itzultzen da diskako musika, kableetatik barrena musika aparatura eta azkenik bafleetara.

Orratzaren asuntoarekin jarraituz, hiru marken artean egoten da normalean asuntoa: Shure (nere oraingo orratza bezala), Ortofon eta Stanton. Noski, hau orratz todoterreno baten kasuan, ze puritanoentzako (etxean dauden eta HiFi ekipo batean diru asko utzi dutenentzako) orratz askozaz ere delikatuago eta garestiagoak existitzen dira. Azken hauen artean 10.000$etara iristen den Clearaudio bat edota 16.000$gatik saltzen den ZYX bat ere badira (24 kilatezko urrez egindako eta tratamiento kriogenikoa emandako kableekin!).

Asko irakurri eta gero, eta aukera onak hiru marken artean asko badira ere, Shure markarekin jarraitzea erabaki dut. Konkretuki, Whitelabel modeloa da hemendik gutxira nere biniloei berriz ere dagokien melodia ateratzeaz erantzukizuna izango duena.

Erreferentzi oso onak irakurri ditut berari buruz eta, gainera, behin martxan jarrita oso polita ematen du:

Argazkia: Ronrag - Flickr

Kontatuko dizuet nola joan zaidan estreinatzen dudanean.

Ondo bizi!!!

Igande Arratsalderako Reggaea 17

2009-06-14T15:14:00.002+02:00

...♫ Money in my Pocket but I just can't get no Love ♫...

Beste aste bat pasa zaigu eta berriz ere musika jamaikarraren inguruko bilduma berria zuei aurkezteko garaia iritsi da. Gaurkoan normalean baino goizago publikatzeko intentzioarekin gainera. Astean zehar etxekolanak txukun egiteak gauza hauek dakartza.

Aste honetan reggae asko dakarkizuet. Roots estiloan Mighty Diamonds ezagunak 'Right Time' edota Dennis Brownen piezarik ezagunenetako bat, Prince Muhammaden MC interbentzioarekin. Belarria jarri 'Money in my Pocket' hortan, letrak merezi baitu.

The Mexicano, aurreko baten bezala, presente dago oraingo honetan ere. Eddy Granten anaia Rudolphek 78an publikaturiko 'Move up Starsky' disko arrakastatsuaren parte da 'Goddess of Love' hau. Koro klasikoak, toastinga eta dub efektu arinak konbinatzen dituen abesti oso interesgarri bat. Merezi du.

Soul-Reggae kutsuko abestia dugu hurrengoa, Junior Murvinen 'Give me your Love'. Tipo honek faltsete ahots berezia lortzen du bere msuikan, eta gaurko abestia ez da salbuespen bat.

Jarraian datozen lau abesti duela gutxi deskubritu nuen reggae konpilazio ikaragarri batetik dator: David Rodigan britainiar selecter garrantzitsuak publikatutako 'Real Authentic Reggae' (Spotify | deskargarako) bildumaren aurreneko bolumenetik datoz, eta orokorrean hitz eginda 70. hamarkadan reggaearen perla ez oso ezagunak plazaratzen ditu, gehienak LPan publikatu gabekoak edota hala izanda ere, single moduan publikaturiko originala dakarrelarik. Gaurko 4 abesti horiek Barry Brown edo Crystalites bezelako musikari ezagunak The Tamlins edo Suzanne Couch anonimoagoekin elkartzen dituzte. 'Big Big Pollution' roots klasikoa da, dub tramoekin. Barry ahotsarentzako melodia oso egokia. 'Keep that Light' aurrekoa baino pop ikutu sakonagoa duen abestia da, rootsaren barruan jarraitzen badugu ere. Tamlinsek reggae bokalaren barruko taldeen artean fama ona du, eta argi dago zergatik. Suzanne Couchen 'Smile' ilunagoa da, ahotsaren protagonismo gehiagorekin eta nabari da modernoagoa dela aurrekoak baino, gaur egun egiten den soul beltzaren ikutu handiagoarekin. Azkenik, Crystalites Skinhead Reggaearen barruan talde instrumental garrantsitsuenetakoa badugu ere, kasu honetan urte batzuk beranduagoko abestiaren aurrean gaude, kadentzia lasaiagoa eta teklatuaren groove estiloak argi uzten duenez. Ikaragarria.

Gaurko bilduma isteko, Willie Williamsen bi abesti dauzkagu. Tipoa ez da oso ezaguna baina Clement Doodekin batera 'Armagideon Time' bezalako super-klasikoak konposatu zituen, gero The Clashek bertsioneatuko zuena. Gure kasuan, 'Black Beauty' reggae ilun eta esklaboen garaiko danborrez beterikoa eta 'East of Tim Buk Tou', melodikaren presentzia sakona duen abesti maravilloso bat.

Aspaldiko bildumarik osoenetarikoa, nere ustez.

Disfrutatu! Asko disfrutatu!!!

Igande Arratsalderako Reggaea 17

Udarako asmoak

2009-06-09T19:43:00.004+02:00

Ekainean sartuak gauden honetan, bada garaia uda ingururako asmo musikalak azaltzeko. Aurtengoan pare bat data garrantzitsu gutxienez egongo direlakoan nago, eta argi ez dauden beste asmo batzurekin batera hone hemen azalpentxoa:

Denboran gertuena eta guztiz konfirmatuta, Freddie McGregor haundiaren kontzertua dohainik Bilboko Artxandan San Juan gauean.

7 urterekin Clarendonians taldean sartu zenetik bizitza osoa eman du musikagintzan. 70. hamarkadatik 80. hamarkadarako reggaearen aldaketa eta eboluzioaren gainetik rootsaren arima fidelkien mantendu zuen abeslarietako bat, eta askok Marleyk utzitako lekua betetzeko deitua zegoela uste izan zutena, garai hartan.

Ea ezustekorik ez den eta han izateko aukera dudan. Kontzertukideak ongietorriak izango dira, beti bezala.

Donostia eta Bilboko Aste Nagusien programaren esperoan (ea lehengo urteko mailari jarraituz The Heptonesen baliokide izan daitekeen talderik ekartzen duten aurten ere Bilbora), ez dakit non baina aurten nonbait harrapatu beharko nuke honen kontzertu bat:

Argi dago kontzertu dexentez beteriko Tourra osatzen air dela Radio Bembarekin (ikusi Radiochango foroko zenbait mezu): Frantzian data dexente; Mataron uztailaren 4an; Kopako finalaren egunean San Mamesen izango zelako zurrumurrua... Momentuz gertuena Paun, baina ziur nago askoz gertuago joko duela...

Azkenik, hain izen handiak ez baina itxura interegarria duten taldeak entzuteko ere ziur aukerak izango direla, horien artean gustora entzungo nukeenetako bat: Vendetta. Ekainean Gizpukoan bertan edo gertu bizpahiru kontzertu badituzte. Agian...

Gora George Dekker, The Selecter eta Hertzainak!!!! ...You have to hold your head up high!!!...

Igande Arratsalderako Reggaea 16

2009-06-07T20:08:00.000+02:00

...♫ Stop that Train, I wanna get on, my Baby, she is leaving me now ♫...

Bizitza Gogorra Da. Hori dio Stone taldeak aste honetako bildumaren lehen abestian. Ez zaie arrazoirik falta, baina gauzak beste era batera begiratzeko mezuekin datozen beste batzuk ere baditugu aste honetan: esaterako, Greyhound bere 'You Made Me very so very Happy'rekin edo Soul Catsen 'Your Sweet Love'. Baina hauen artean baten bat nabarmendu beharko balitz, Lord Creator aitzindariaren 'Golden Love' ska zoragarria. Modaz pasatzen ez den superklasikoa.

Bestalde, aurrenekoaren haritik, Harrioten 'The Loser' rocksteady kantu aparta eta tristea era berean aurkitu dezakegu. Roots estiloa ahaztu gabe, Mighty Diamondsak aterpe bila ditugu, edota Pat Kelly bere falsete ahotsez rocksteady klasikoa den 'Little Boy Blue'n. Instrumentalak falta ez ditezen, aste honetan Glen Adams dakarkizuet 'My Argument'ekin.

Azkenerako gelditu zaizkigu Keith & Tex garai haietako (60. hamarkada bukaera) jamaikar bikote ezagunenetako baten bi abesti. Bata oso ezaguna da, 'Stop that Train' eta bestea ez gehiegi, 'Hypnotic Eyes'. Biak ala biak emakumeei eskainitakoak, arrazoi eta ikuspuntu ezberdinetatik, hori bai.

Disfrutatu!

Igande Arratsalderako Reggaea 16

Igande Arratsalderako Reggaea 15

2009-05-17T21:53:00.003+02:00

Aktualizazio azkarra igandea bukatu baino lehen:

Estilo anitzeko bilduma oraingo honetan, instrumental, 3ko talde bokal, dueto eta DJ stylearekin, Duke Reidren estudioko taldearen Skatik Lee 'Scratch' Perryren estudioko taldearen (Upsetters) Duberaino.

Disfrutatu ta ondo hasi astea!

Igande Arratsalderako Reggaea 15

Igande Arratsalderako Reggaea 14

2009-05-03T19:50:00.006+02:00

Aste honetan ere nagusiki musika instrumentalez osaturiko bilduma dakarkizuet belarrietara:

Eta, nola ez, garai hartako musika jamaikarrean izan diren instrumentista handienetariko batzuk entzuteko aukera izango dugu. Gainera, beste askotan Rocksteadya edo Reggaea gailendu den bitartean, gaurkoan argi eta garbi Ska doinuak dira nagusi Igande Arratsalderako Reggaearen bilduma honetan.

Salbuespenekin hasteagatik, hala ere, Jimmy Londonen 70etako Reggae intimistaren muestra bat utzi dizuet. Garai hartan ezagun samarra izatera iritsi zen gizona Simon & Garfunkelen abesti arrakastatsuren baten bertsioagatik.

Hurrengo biak gaurko ezaugarri nagusietan guztiz sartzen diren bi abesti dira, biak Baba Brooks tronpetalari ezagunarenak. Baba 60. hamarkada hasiera horretan musika jamaikarra modernizatu zuen horietako bat da.

Erritmo lasaia berreskuratuz, Dandy Livingstone bere Brother Dan's All Stars taldearekin azaltzen zaigu. Dandy gaztetan Ingalaterrara joan zen milaka jamaikarretako bat da, eta bere karrera osoa han eman du. Rico Rodriguezekin batera, "Rudy, a Message to You" himnoa konposatu zuen 60. hamarkada bukaeran.

Gainontzeko abesti guztiak bilduma hauetan hainbatetan azaldu diren musikari handienak dira: Tommy McCook, Roland Alphonso, Skatalites (aurreko biak eta beste batzuk barne hartzen zituena)...

Disfrutatu!

Igande Arratsalderako Reggaea 14

Igande Arratsalderako Reggaea 13

2009-03-15T18:53:00.004+01:00

Aspaldiko partez, eta udaberri usaina darion arratsalde honetan, bilduma berri bat une lasairen baten entzuteko ezin aproposagoa dena.

Gaurkoan, ia osoki Sound Dimension taldearen omenez prestaturiko bilduma duzue entzungai: Studio One disketxe mitikoko grabazio-talde instrumentala izan zen Sound dimension delakoa. Skatalites maisuen atzetik, Coxsone Dodden estudioko grabaketa gehienetan parte hartu zuena. Skatalites bezala, beste izen batzuren pean ere lan egin zuten (Soul Vendors edo Soul Brothers, adibidez).

Taldea osatu zuten izen batzuk errepasatzea besterik ez dago dakarkizuedanaren kalitatea nabaritzeko: Jackie Mittoo teklista bikaina, Ernest Ranglin gitarjolea edota gaur egunean Skatalitesen tronboijole den Vin Gordon.

Sound Dimensionen piezak beste talde gutxirenak bezain egoki kokatu daitezke eskaintzen dizkizuedan bilduma hauen izpirituan. Izatez, aurreko bildumatan behin baino gehiagotan azaldutako Carlton & The Shoes taldearen instrumentu joleak izan genituen Sound Dimensionekoak hemen agerturiko abestietako batzutan.

Bereziki interesgarriak iruditzen zaizkit Roland Alphonsorekin jotzen duten 'King Sax' eta 'First Come First Served'.

Bilduma osatzeko Baba Brooks eta Heptonesen (ikaragarria, porzierto) bi abesti ere badituzue, Sound Dimensionen melodiak borobiltzen dituztenak, dudarik gabe.

Igande Arratsalderako Reggaea 13

Igande Arratsalderako Reggaea 12

2008-11-16T13:25:00.004+01:00

Dozena kunplituta, igande arratsalde hontarako ere bada entzungarria den musika jamaikarrik:

Inoiz baino gehiago, denetarik dagoela esan beharra dago: Ska, Reggae eta karibeko beste estiloen nahasketa ere abestiren baten. Gaur egungo taldeak, Studio Onen hasiera xamarretik egondako musikariak eta baita betiko eta oraingoen artean sortutako abestiren bat ere.

Goza dezazuela!

Igande Arratsalderako Reggaea 11

2008-11-09T21:26:00.006+01:00

Igande Okupatua izan det eta, barkamena eskatuz, baina garaiz oraindik, 11. Reggae bilduma. Aste honetan Lovers Rocka nagusi!

Abestien komentariorik gabe izan beharko du oraingo honetan. Sentitzen det! Bilduma nere gustukoenetakoa da, hori bai esan beharra dagoela.

Disfrutatu!

10. Igande arratsaldetarako Reggae bilduma

2008-11-02T15:41:00.000+01:00

Zenbakiak gogorarazten dit 10. aldiz hemen naizela momentu lasaietarako (edo giroa lasaitzeko) jamaikar kutsuko musika pixka bat zuekin konpartitzeko asmoz.

Zer dugu ba, hamargarren bilduma hau osatzeko?

Denetarik pixkat, ia beti bezala:

My Time - Bob Andy
Me and you - Carlton & The Shoes
Red Moon - Clancy Eccles
Sho-Bee-Doo - Byron Lee & The Dragonaires
Crime Don't Play - Bob Andy
Love Me Forever - Carlton & The Shoes
Jimmy Say Hello - Jimmy London
Going Home - Bob Andy
Running Wild - Jimmy London
Father Forgive - Cedric 'Im' Brooks

Ikusten den bezala, Bob Andy, Jimmy London eta Carlton & the Shoes dezente, beste artista klasiko batzuez lagunduta.

Bob Andyk nagusiki Rocksteadya dakarkigu, bere 'Songbook' diska klasikoko hiru abestirekin. Jimmy London, hain ezaguna ez izanda ere, Ingalaterran 70. hamarkadan Reggaea Popera hurbildu zuen horietako bat da, bere ahots gozoa lagun. Entzun, bestela, "Running Wild" abestia. Reggaea Disco musikarekin nahasten saiatzeko saiakera argia dela iruditzen zait.

Bakarlariak utzita, Carlton & the Shoes gehien maite dudan taldeetako bat da. Rocksteadyaren barruan Paragons eta Techniques ezagunagoen alturan daudela iruditzen zait, hirukote bokalista talde bezala (talde eraketa hau oso ohikoa bihurtu zen 60. hamarkada hasierako talde instrumental edo bokalista bakarlarien ondoren). Abesti guztiz marabillosoak dituzte, eta hemen horietako bi frogatzeko.

Azkenik, lehengo astean ere bilduman izandako Clancy Eccles, Blue Moon superklasikoaren bertsio batekin, Byron Lee eta bere Dragonaires orkestra, instrumental mugitu batekin, eta itxiera 100% Rootsa den atmosferan Cedric Brooks haundiarekin. Hori da hori saxoan egitea.

Ilusioa egiten dit, eta ondo legoke jaitsi eta gero komentario labur bat utziko bazenidate!

Ondo Izan!

Igande Arratsalderako Reggaea 9

2008-10-26T11:34:00.008+01:00

Hemen gera berriz ere!

Igande Arratsalderako Reggaea 9:

Roland Alphonso - Sound Beam
Jackie Brown - I No by Now
Jackie Brown - Only One Man
Clancy Eccles - Rough Road
Clancy Eccles - Eternally
The Cimarons - Free as Life
Joe Higgs - Song my Enemy Sings
Joe Higgs - Sincerely
Stephen Marley - Fed Up
Barrington Spence - Don't Touch I Locks

Lehengo astekoa Roland Alphonsorekin itxi genuen eta hontakoa ere berarekin asiko dugu, biniloaren zarata zaharkitua atzetik duen Sound Beam klasikoarekin. Jackie Brownen bi abesti ere baditugu gaurkoan, Reggae eta Lovers Rockaren inguruan mugitzen direnak.

Jarraitzeko, eta aspaldiko partez, Skinhead Reggae instrumental pixkat jamaikar musika munduan 60ko hamarkada hasieratik presente izan den Clancy Ecclesen eskutik. Teklatua nagusi bietan: alaiago Rough Roaden, eta malenkoniatsuago Eternallyn. Reggae roots klasikoagoa The Cimaronsena, Free as Lifeen "Know your direction, know your destination".

Joe Higgs ere bitan azalduko zaigu gaurkoan, Reggae klasikoko eta Pop Reggaeko pieza banarekin.

Bob Marleyren semeetako bat ere agertzen zaigu lehen aldiz aste hontan, Stephen hain zuzen ere, lehengo urtean argitaratutako diskoko abesti batekin. Ahotsa, ahots hori, bere aitarenera ikaragarri hurbiltzen da. Badu klasikotik eta modernotik dosi egokia Fed Up honek, dudarik gabe.

Eta, bukatzeko, Barrington Spence abesti oso kurioso batekin: Don't Touch I Locks. Letrak dioen bezala: "Don't touch I Dreads [Dreads=Dreadlocks=Rasta edo txurroak], look but don't touch". Badakizue: Barringtoni txurrorik ez ukitu. Badaezpada ere.

Ondo Izan!

Disfrutatu dezazuela:

Hara Tootsek zer dioen!

2008-10-25T18:06:00.002+02:00

Igandeetarako musikaz gaindiko postak berreskuratzeko asmoz, hona hemen Toots Hibbert mitikoak BoingBoing blog ezagunekoei emandako elkarrizketa:

Gaur egun Jamaikan nagusi diren estilo eta artisten jarrerari buruzkjo iritzi interesgarria eskaintzen duenla iruditzen zait, Reggae terminoaren sorreraz ere hitz egiten duelarik.

Seen blogean ikusia

Igande Arratsalderako Reggaea eta bloga bueltan dira!

2008-10-18T13:35:00.000+02:00

Azken egunotan blogari buruzko kontuak eskatu dizkidate bi irakurlek, Reggae konpilazioekin zer gertatzen zen galdetuz. 2007ko abendutik bloga ezer mugitu ez bada bada ere, ez dut musika audizioan eten eta gutxinaka egokiak iruditzen zitzaizkidan bildumak prestatzen jardun dut, nahiz eta ez hedatu.

Gaur hori aldatzeko asmoz nator. Ezin dut esan bapateko berrindartze onek zenbat iraungo duen, baina hilabetetan zehar denbora pixkat dedikatu diozun zerbaiti buruz, hainbeste tarte eta gero norbaitek interesarekin hari buruz galdetzen dizunean, obligazio eta poz pixkatekin erantzun beharrean zarela iruditzen zait.

Hemen, bada, Igande Arratsalderako Reggaea 8:

Rain From The Skies - Delroy Wilson
Blinded By Love - Slim Smith
West of Parade (Tommy McCook) - Rupie Edwards All Stars
Rude Walking - Tommy McCook & The Upsetters
Gimme Little Sign - Maxine Harvey
Bogie Reggae - Val Benett
Judgement Warrant - Val Bennett
Closer Together - Slim Smith
Tenor Man Trip - Roland Alphonso & The Soul Vendors
Mr Fashion - Roland Alphonso & The Sound Dimension

RockSteady asko dago bilduma honetan, gaurkoan:
Delroy Wilson eta Slim Smith bezalako generoko ahots nagusienetakoetan, edo Tommy McCooken instrumentaletan. Hala ere, Lovers Rock pixkat ere badugu, Maxine Harveyren ahots gozoan, eta atzetik daukan musika-tresna elektrikoz egindako melodian.

Hori da "modernotasunari"egindako kontzesio bakarra. Gainontzekoek atzera, 60. hamarkadara garamatzate berriro ere. Val Bennett bilduma hauetan askotan azaldutako maisua bidai lagun dugula. Slim Smithek ere berriro bere mezua luzatu nahi dugu, eta nere ere egingo dut. "Closer Together". Blog hau eta irakurleen artean hala izango dela espero dut berriro ere aurrerantzean.

Bukatzeko, saxoaren errege eta Skatalites eta gero Soul Vendorsen ibilitako Roland Alphonso, Phoenix City Mitikoaren sortzailea, Rocksteady eta Reggae pixkatekin gaurkoz zuetaz despeditzeko baliogarri zaidana.

Mila esker hor jarraitzeagatik.

Ondo Izan!

Amy Winehouse back to the 60's

2007-12-10T22:26:00.001+01:00

Amy Winehouse artista britainiarra da. Ero samar hauetakoa. Hala ere, 24 urte izateko, sari askotxo jasotakoa, eta ez behintzat betiko musikita komertzialoidea eginez. Edo ez hori bakarrik, nik dakidala behintzat.

Soinu beltzak asko erabiltzen ditu (Soula, Jazza) eta blog honetan agertzeko balio dioten melodia jamaikarrak ere bai. Izatez, 1960 urteetako ska klasiko batzuk bertisoneatzeagatik, eta nik orain arte originalekiko fidelenak diren abestiekin, gainera:

Amy WInehouse - "You're Wondering Now" (Originala Andy & Joeyk 1964an grabatua)

Amy WInehouse - "Monkey Man" (Originala The Maytalsena)

[ez galdu bi koroak egiten dituztenak: pure RudeBoy style!]

Don't Go!

2007-11-25T12:51:00.000+01:00

Nahiz eta azkenaldian bloga gehiegi ez aktualizatu, faborez, abestiak diona egin. Laister bloga indarberrituta bueltatzea espero dut.

The Dualers - 'Don't Go'

Portzierto: hurrengo ZIzurkil Reggae-Partyrako single hau erosi berri dut. Han biniloaren botereaz gozatu ahal izango duzue.

Asteburua ondo bukatu!

Begiak itxiko bagenitu...

2007-10-28T22:00:00.001+01:00

...eta grabazio teknikak askoz ere aurreratuagoak direla ahaztuko bagenu, 60ko hamarkadako ska musikak horrelako zerbaiten antza ikaragarria izango luke. Dudarik gabe. Ze onak!!!!

Soweto - Blue Ska

Igande arratsalderako reggaea 7

2007-10-28T20:30:00.000+01:00

Gaurkoa Podcast eran egin nahi nuen, hau da, dena audio fitxategi bakarrean eta nere komentarioekin (irrati saio bat balitz bezala), baina ez naiz oso kontentu gelditu emaitzarekin eta hurrengo asterako utzi beharko!

Hala ere, iganderoko hamar abestiak hemen dituzue. Gaur, bereziki, Itturi eskainitako selekzioa eskaintzen dizuet. Azkenaldian bere bloga aktualizatzen zintzo ibili de eta hemendik nere errekonozimendua berarentzako. Hori dela eta, eta aspaldian adeirazi nion bezala, gustoko duen klasiko abten bertsio bat dago.

Esan nion Frank Sinatrak ezagun egindako "My Way" abestiaren bertsio bat bazela, Skinhead Reggae estiloan. Gaurkoen artean aurkituko duzue. Bestela, denetarik pixkat. Reggaea de nagusi, klsiko haundien bertsio batzurekin, eta betiko ska instrumental aparta ere bai, Don Drummond eta gainerako Skatalitesekoen eskutik.

The Chosen Few - Melting Pot (Queen Majesty)
Dennis Walks - Misty
Barrington Spence - Everything I Own
Mark Holder - Justice, Peace & Love
Denzil Dennis - My Way
Pat Kelly - Best Time of My Life
Carlton & The Shoes - Don't Change
Don Drummond - Melancholy Baby
Leroy Sibbles - Singerman
Mark Holder - Our Love Will Go On

Aste ona pasa eta asteazkenean ea Egian ikusten garen!

Skalariakek agur esan zuen...

2007-10-28T14:03:00.001+01:00

...eta inork ez daki ziur noiz arte.

Guk, badaezpada ere, eta beraien web ofizialean gutxienezko 2 urteko tartea hartzeko asmoa zutela ikusirik, dena prestatu, motxila hartu eta Bartzelonarako bidea egin genuen, ezustekoz beterik dena esan behar bada.

Hala ere, goizeko 8tan hasitako hiri-tourraren ondoren, kontzertu lekura garaiz iritsi ginen. Ordurako, ordea, kriston ilarak zeuden montatuta, eta jende kurioso samarra ikusteko aukera izan genuen: Rude Boy eta Mod sueltoren bat, BootBoy dexente eta euskaldunez jantzita zihoazen kataluiniar asko ere bai. Batzurekin hitz egin ondoren, eta Donostiar ilustreren baten anaia agurtu eta gero, barruraka sartu ginen.

Pertsonalki esan beharra daukat Skalariaken zuzeneko emanaldietako originaltasun gutxia ezagututa ezusteko pozgarria eraman nuela, azken kontzertu bati dagokion elementuak gehitu zituztelako: diaporama, argi kainoi potenteak publiko artean.

Logikoa zirudien hala izatea, kontuan edukita zuzeneko diskoa grabatu eta DVD bat editatzera doazela. Hala ere, esfortzu aldetik ondo.

Ezagutzen nauzuenok badakizue Skalariakek urtetan izan duen bilakaerarekin ez naizela oso ados izan. Gutziz ulertzekoa da beraien musika hasierako Hooliganismotik jarrera politiko internazionalista eta mestizora jo nahi izatea, eta ez daukat ezer horren kontra. Gainera, publiko fidelagoa izan dute beti hortik zehar, Europan eta baita Hego Amerikan ere, eta horrek aldaketa bat eskatu die. Nire bilakaera, ordea, ska musika eta beraren erreferentzia handi batzuk Skalariaken bidez deskubritu ondoren, aurrera baino atzerakoia izan da, denboran behintzat. Horregatik, "En La Calle"tik aurrerako diskoetan faltan bota izan ditut musika jamaikarraren sorrerara bideratzen ziren erreferentziak letratan, eta aurreneko bi diskoetako freskotasuna eta jarrera.

Dena dela, kontzertu haundia izan zen, gogoratzeko modukoa. Skalariakek bere kronika ere egin du, beren web orrialdean. Kronikaren amaieran dagoen argazkian publikoaren argazki orokor bat dago. Zooma erabilita begiratzen jarri eta hara! gu ere hantxe gaude:

Martin, Andoni Jon eta Ni azaltzen gara, gainetik marraztutako zirkulu horiaren barnean.

Nik ateratako argazkiak Flickerren daude, beti bezela, eta pare bat hemen ikusteko aukera duzue:

Asteazkenean denok Egiara!

2007-10-28T13:04:00.001+01:00

Izan ere, urriaren 31ean, Santu Guztien Egunaren bezperan, Cocoa Tea eta Ryan Egiako Gazteszenan izango ditugu (6€ren truke, batere gaizki ez dagoena, portzierto). Kontzertua ptan hasiko omen da. Ondorengo textua Gaztemaniaketik hartua dago:

Calvin Scott (Cocoa Tea ezizenez ezaguna) 1959. urtean jaio zen Jamaikan (Rocky Point, Clarendon). Oso gazte hasi zen lanean, 1974. urtean, hamabost urte besterik ez zuela Searching In The Hills grabatu zuenean; hala hasi ziren Desmond Dekker, Freddie McGregor, Barrington Levy, Toots Hibbert, Everton Blender eta hiriburukoak ez ziren beste hainbat artista ere. Lan hark, ordea, ez zuen arrakasta handirik izan baina ordurako nabaritzen zen nerabe hark nondik edaten zuen, Dennis Brown, John Holt, Bob Marley eta, batez ere, Bunny Wailer baitzituen inspirazio iturri, bistakoa zenez.
Dena dela, produktoreek ez zituzten bere dohainak antzeman, garai hartan Bob Marleyren eta halako kantautoreen atzetik zihoazen, nonbait, eta, geroxeago, hamarkada bukaeran, DJ aldakorrak izan zituzten jomuga. Aurrena jockey izan zen zaldi lasterketetan, eta arrantzale ere ibili zen, baina musikaren harrak ez zion bakerik ematen eta irla barrenera joaten ziren Sound Systemetan bere estiloa finduz joan zen.
80ko hamarkadaren hasieran Cocoa Tearen ahots goxoa Kingstonera iritsi zen, Dancehalla lehertzen ari zen unean, hain justu, eta, zorionez, Henry Lawes “Junjo” ekoizleak zenbait lan egitea proposatu zion; lan horietan rootsen kultur ondare guztia berreskuratu zuen dancehall estilo peto-petoan. Ahotsa riddim batetik saltora egiteko gai da erosotasun handiz, beti epel, beti goxo eta mezu espiritual nabarmena duela.
Hiriburuko pistak eguneroko bizimodua islatzen zuten artisten mezu bortitz, sexual eta espiritualtasun gutxikoez beteta zeuden garai hartan Cocoa Teak bere mezuari eutsi zion, rootsen iragana eta oraina lotzen zituen kate-maila bihurtuta. Artista edo kantautore bat baino gehiago, Cocoa Tea riddim huts bat oinarri hartuta mirariak egiteko gai den ahots bat bezala entzun behar dugu adi-adi, eta, are gehiago, hori gabe ere gai da atentzioari eusteko mezua eta bere artea ardatz dituela. Jamaikako gaur egungo musikan nabarmen-nabarmena den musika formula berria.
Reggae abesten duen lehenengo kantari jamaikarra dugu Ryan eta Reggae Soul (Urban Soul edo Nouveau Reggae) deitu zaion horren asmatzailea da. Bidaiari amorratua, mundua musa bihurtu du eta abestien hitzek historia arruntak, bizitzaren beharrak eta, batez ere, giza emozioak kontatzen dituzte.
Izen handiko kantari eta moldatzailea da. Hainbat artistarekin lan egin du, Black Uhuru taldeko “Grammy Kid” Michael Roserekin, besteak beste, eta hori dela eta jarraitzaile ugari ditu 2006. urteaz geroztik.

Unaik eta nik joateko asmoa degu, ta pentsatzen det Mikel ere animatuko dela. Joateko asmoa duenak abisatu dezala. Osteguna jai denez ea parranda alternatiboa han hasten dugun!

Zorionak Jonjo!

2007-10-08T23:00:00.000+02:00

Gaur Jonjoren urtemuga da. Ospatzeko, musika aukeraketa labur berezia dakarkizuet.

Urruti izanagatik, lagunak beti gertu dituzula ez ahazteko.

"Java"k agian nostalgiko jarriko zaitu... nigan eragin hori du behintzat.

Jaro	Impact All Stars
Living in the Ghetto	The Itals
Java	Augustus Pablo
Distraction	Cimarons
Run Come Call Me	Tenor Saw

Eguna ondo bukatu JJ!

JJ Special.rar

Igande arratsalderako reggaea 6

2007-10-07T15:52:00.001+02:00

Siestara joan aurretik, asteroko konpromezua bete izanaren froga hemen uzten dizuet:

Caribbean Serenade	Rico & The Rudies	Early Reggae
Quando Quando	Rico & The Rudies	Skinhead Reggae
Suspicion	Delroy Wilson	Roots Reggae
Natural Mystic	Bob Marley	Roots Reggae
Sitting and Watching	Dennis Brown	Reggae
Ark of the Covenant	The Congos	Roots Reggae
Rain from the Sky	Delroy Wilson	Rocksteady
To Sir With Love	Lynn Taitt & The Jets	Rocksteady
On a Clear Day you Can See Forever	John Holt	Rocksteady
Lovin' You	Janet Kay	Lovers Rock

GUZTIOK ASTE ON ONA IZAN DEZAZUELA!!!!!!!

Igande arratsalderako reggaea 6.rar

TokataBot

2007-09-22T13:50:00.001+02:00

Praktikoa dirudi...

Kuka Juke Bot 2 - Izena ere kuriosoa

Señoraaaaaa, scratching ere egiten badakiiii, oigaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!

Sakrilegioa!!!!!

2007-09-18T00:38:00.001+02:00

Amerikano puta hauek (Fishbone) ez dute klasikoengatiko errespeturik batere. Disfrutatu!!!

FISHBONE - Jamaica Ska - 1987

Boss Soundsen foroan ikusia

Igande arratsalderako Reggaea 4

2007-09-16T16:45:00.000+02:00

Argazkia: Eladesor

Aurreko asteko txandapasaren ostean (estropadak Donostian sakratuak dira, ulertuko duzuenez), igandetarako musika bildumatxoa eskaintzen dizuet laugarrenez:

Ohitura jarraituz, aurreko bildumetako protagonistatako baten bat oraingoan ere agertzen da. Kasu honetan errepikatzen duena Wayne Wade da, The Paragons rocksteady izarren "On the Beach" klasikoaren bertsio batekin.

Estilo beretik jarraituta, Derrick Harrioten "Standing In" edo azken honek ezagun egindako "Born to Love you" The Sensationsen ahotsetan.

Rocksteadytik irten gabe, baina reggae kutsu batekin, Carlton and the Shoes talde ez oso ezagunaren "Never Give Your Heart Away" eta "Sincerely Yours". Azken hau, bereziki, sekulakoa iruditzen zait.

Besterik? Ba bai. Esaterako reggaearen txokoa betetzen dute Al Campbell "Take These Shackles" edota Freddie McGregorek"Tomorrow is like Today" bezalako abestiekin.

Miztura modura, reggae eta jazzaren arteko lokarri sendoetaz baliatuz, Ernest Ranglin "Stop that Train" rocksteady klasikoa bertsioneatuz.

Eta azkenik, bi pieza garrantsitsu. Bata berri samarra, The Adjusters amerikarren ska instrumental zahar kutsukoa, "Clare Short" hain zuzen ere. Bestea, klasikoetan klasikoenetakoa den Laurel Aitken handiaren "It's Too Late (to Say You're Sorry)". Fijatu letran: ***I've got somebody new, that loves me more than you........***

Disfrutatu! eta komentatu!

Igande Arratsalderako Reggaea 4.rar

Igande arratsalderako Reggaea 3

2007-09-02T14:30:00.000+02:00

Argazkia: Jan_Bakker

Estropadak eta geroko poteo latzaren ostean, etxera iritsi eta zer hobe musika pixkat entzuten lasai botata egotea? Horretarako aproposena iganderoko musika bilduma:

Sugar Minotten toasting gozoak belarria jamaikar klasiko baten letretara eramango dizue, "Vanity" izeneko kantan. Igandetako bildumaren aurreneko astean bezala, Barry Biggsen zerbait ere badugu, "One Bad Apple". pop-reggae-soul ikutuarekin, koroak gutizia bat dira edozeinentzako.

Soul tankerako reggaearekin jarraituz, Inner Circleen instrumental zoragarri bat, "T.S.O.P" delakoa, stereo efektu kuriosoekin (adi bozgorailuei!).

Pixka bat sentimentalago jarrita, Sugar Simoneren "King without a Throne". Egokia bihotz bakartientzako. Hala ere, bada aukerarik, dirudienez, Jamaikan, neska politak ezagutzeko. Hala diote behintzat The Gayladsekoek "My Jamaican Girl"en, konparazioetan sartzen ausartzen direlarik...

Estilo eta gaiez aldatuz, Sugar Minotten bigarrena gaurkoan, roots melodiko hutsa den "Hang on Natty". Eta roots gehiago, Milton Henryrena oraingoan, bere "Sitting in the Corner"ekin. Oso interesgarria.

Skara pasa gaitezke gero, super klasiko baten bertsio freskoarekin. Lord Tanamo handia ("I'm in The Mood for Ska" sortu zuena) Dr. Ring Ding and The Senior All Stars atzetik dituela, "Best Place in the World"ekin inoiz baino gazteago dago (73 urte).

Bi estilo falta zaizkigu ikutzeko, gaurko honetan:

Dub estiloa Wayne Jarretek dakargu, "Brimstone and Fire dub"en.

Eta ixteko, nola ez, rocksteady pixka bat, eta ez nolanahikoa. Ken Boothe eta BB Seaton, generoaren haundienetako bi, "(It's the Way) Nature Planned It" maitasun kantan. Naturak hala erabaki zuen...

Ondo izan!

Igande Arratsalderako Reggaea 3:

INKESTA

2007-09-01T21:29:00.001+02:00

Manu Chaoren azken diska, deskargarako

2007-08-31T19:14:00.001+02:00

Aurrekotan baino askoz ere rocker eta aparatu elektronikoen erabilpenarekin, Manu Chaoren azken diska hementxe duzue. Rainin' in Paradize singlearen bideoa:

Eta hemen deskargarako linka

Igande Arratsalderako Reggaea 2

2007-08-26T17:29:00.001+02:00

Aurreko asteko hutsunearen ondoren, igande arratsalde bero honetarako (EHn behintzat bai) hamar abestiko sorten bigarrena aurkezten dizuet.

Aurrekoan bezala, klasiko handien bertsio berriak ditugu: Wayne Wadek Jackie Edwardsen "Too Experienced" ezagunaren roots kutsu handiko bertsioa eskaintzen digu, Dancing Mood talde argentinarrak "Close to You" (Jamaikar bertsioan Phyllis Dillonek ezagun egina) skara pasatzen duen bitartean. Edwards bera (blogean aurretik dagoeneko aipatua izan dena) entzungai dugu "I Want A love I Can See"n

Emakumezko ahots handiekin jarraitzeko, Sharon Forrester abeslariaren "Silly, Wasn't I", Lovers Rockaren barruan kokatu dezakeguna.

Rocksteadyaren presentzia generoaren erregeetako batengatik ziurtatua dago: Ken Boothe, The Godfather film ezagunaren soinu bandaren bertsioarekin entzungai baitugu "Godfather (Speak Softly Love)" abestian.

Soul eta Reggaeak ondo ematen dutela elkar, oraingoan Carlton & The Shoesen "Give Me Little More" abestia da frogagai. The Paragons Rocksteadyaren maisu handienetakoen abeslariak Motown disko zigilu beltzaren bertsio batzuk eginak ditu, "Wherever I Lay My Hat" edo "Touch Me in the Morning"en bezala.

Tokyo Ska Paradise Orchestrak errepikatu egiten du honetan ere, "Walkin Alone" instrumentalarekin. Instrumentala baita ere, baina hau reggae estiloan, 10 feet Ganja Plant Hawaiiarren "Hillside AIrstrip".

Komentarioa bukatzeko, esan Pama International "Betterment Blues"ekin (eta Dawn Penn kantari dela), eta Junior Murvin "Police and Thieves" klasikoarekin ere bilduman daudela.

Komentarioak, beti bezala, asko eskertzen dira.

Igande Arratsalderako Reggaea 2

Igande Arratsalderako reggaea

2007-08-12T23:56:00.000+02:00

Denbora neraman abesti aukera lasaia prestatzen, eta iritsi da garaia, udan sartuta gaudela, denontzako eskuragarri jartzeko. Denetarik dago bertan:

60. hamarkadako abesti jatorrizkoak eta garai hartakoen bertsio modernoren bat ere bai. Urte batzuk geroagoko Reggae estilo ezberdinetako abestiak ere entzun daitezke.

Izen batzuk botatzeagatik: Barry Biggsen ahots goxoa (Lovers Rockaren erregeetako baten bihurtzeko aukera eman diona) "Wide Awake in a Dream" edo "I'll Be There" bezalakoetan.

John Holten abestiak ere baditugu. The Paragons Rocksteadyaren maisu handienetakoen abeslariak Motown disko zigilu beltzaren bertsio batzuk eginak ditu, "Wherever I Lay My Hat" edo "Touch Me in the Morning"en bezala.

Emakumezkoak ere badira, nola ez: Marcia Griffths (I Threesetako bat, hemen bakarlari bezala) "When Will I See You Again" malenkoniatsuan goza dezakegu, edo The Gaylettes abeslari taldea "Silent River (Runs Deep)"en.

Garaikideagoak diren abestien artean, Tokyo Ska Paradise Orchestraren "Tuioku No Lilac"(batek daki zer esan nahi duen) eta Rico Rodriguez tronboilari jamaikar mitikoaren "Wonderful World" ezagunaren bertsioa, besteak beste.

Instrumentalak (ez galdu Tommy McCook edo Val Bennettenak), abeslari garrantzitsuak, klasikoen bertsioak, atzokoak, gaurkoak... denetarik pixkat, igande arratsaldetan, buruari buelta handirik emateak gogo gehiegi ematen ez duenean, patsadaz disfrutatzeko.

Komentarioak, beti bezala, asko eskertzen dira.

Igande Arratsalderako Reggaea 1

The Skatalitesen argazkiak

2007-08-09T11:13:00.001+02:00

Uztailaren 24an, Zurriola Hondartzan ateratakoak:

Lester 'SKA' Sterling; Carl 'CANNONBAL' Bryan eta Kevin Batchelor, putz eta putz eginez.

Aurreko hiruak + Vin 'DON DRUMMOND JR.' Gordon, kontzentratuta.

Eta gure Doreen 'ADORABLE YOU' Shaffer. "Sugar, Sugar, I Love You'

ZORAGARRIA. Argazki gehiago, Flickrean

Inkesta berria!

2007-08-09T10:41:00.001+02:00

Tonight is the night!

2007-07-24T16:29:00.000+02:00

Gaur gauean, uztailaren 24a izanik, eta Zurriola hondartzan kokaturiko Agertoki Berdean, The Skatalites mitikoak (jatorriko musikarietatik 3 bertan daudelarik) entzuteko aukera izango dugu.

Baten batek oraindik ez badaki, 20:50tan Berasateguiren ondoan geratu gara, eta beranduago iristen denik egongo balitz, aurreneko lerrotara agertzea besterik ez du, hantxe egongo gara eta, dantza egiteari utzi ezinik!

KEEP ON JAMAICAN STYLE!!!!

Aste Nagusia interesgarri dator!

2007-06-28T01:38:00.000+02:00

Azkenean, duela aste dexentato ustea konfirmatzekotan gaude: Fermin Muguruza eta konpainiaren azken proiektua den AFRO BASQUE FIRE DEPARTMENTek Donostiako Aste Nagusian eskainiko du azken kontzertua, abuztuaren 16an.

Lekua oraindik ez dakigu baina dena normal joanda Sagues aldean izango dela esango nuke. Aurtengoan argirik ez dadila joan! (duela bi urte bezala, ordubatak puntu puntuan zirela).

Reggae Linean zehar: Aurreneko geltokia - 60's Jamaican Style

2007-05-24T21:44:00.000+02:00

Londongo metroko ibilbidearen bildumarekin hasteko, klasikoen artean klasikoak: Jamaikako 60ko musikariak.

Aurrenekoa ez da, zehazki esanda, musikaria. Baina artista bai, nolakoa gainera. Clement Seymour Dodd, Studio One mitikoaren sortzilea, musika produktorea, 'Sir Coxsone' bezala ezaguna. Jamaikar Sound System ezagunen sortzaileetako bat, eta dudarik gabe ska, rocksteady eta reggaearen aitzindari eta bultzatzailea. Skatalitesak berak bildu zituen, bere estudioko banda izateko. Gerokoa... historia da. (dakizuenez, garai hartan, kantari talde edo solistek ez zuten berezko bandarik, eta grabaketa estudioetako backing bandak erabiltzen zituzten grabatzeko).

Prince Buster da bigarrena: hau ere aitzindarien artean aipagarrienetakoa. Jamaitik kanpo arrakasta aipagarria lortu zuen aurrenekoetako ska garaietan, Laurel Aitkenekin batera. Disko mitikoak ditu, eta Two Tone garaiko Specials edo Madness banda ezagunenen originaletako batzuren originalak berarenak dira, Enjoy Yourself edo Madness ( Prince Buster – Madness) bera kasu, hurrenez hurren. Bide batez, esan astelehen honetan, hilaren 28an, urteak betetzen dituela (69 hain zuzen),eta baten batek zoriontzeko mezu bat bidali nahiko balio, helbidea hemen du: ska@princebuster.com

Desmond Dekker dator gero. Atzo urtebete hil zela, hain zuzen ere. Europan arrakasta zabala lortu zuen lehenengoa izan zen, Israelites ( Desmond Dekker – Israelites) abestiarekin Britainia Handiko, Suediako, Kanadako, Mendebaleko Alemaniako, Herbehereak eta Hego Afrikako listetako aurreneko postua lortu zuen. Bizitza osoa musika lanetan aritu zen, eta 2003ko Sagarrondotikean batzuk bere kontzertu batetaz gozatzeko aukera izan genuen.

Toots Hibberten lidergoaz, reggae linea The Maytalsen geltokira hurbiltzen da. Tootsi buruz dagoeneko hitz egin dut blogean. Hasierako taldea hiruk osatzen zuten: Henry "Raleigh" Gordonek eta Nathaniel "Jerry" McCarthyk, Frederick "Toots" Hibbertekin batera. Hasierako garaitik musikan badabiltza ere, benetako arrakasta Tootsen gartzelatik atera ondorengo urteetan iristen zaie, batez ere (baina ez abesti horrengatik bakarrik, ezta gutxiago ere) 54-46 ( The Maytals – 54-46 (That's My Number)) abestiagatik eta, orokorrean, Leslie Kong Beverley's Studioko nagusiaren produkziopean egindakoengatik. Hauen artean, reggae estiloari izena eman zion Do the Reggay aurki dezakegu. Tootsek bere oraingo bandarekin dexentan jo du gure inguruan (lehengo urtean Bilbon eta Iparralden).

Honaino iritsita, geltoki garrantzitsu baten gelditzea tokatzen zaigu, trena iritsi eta alde egin baino lehen minutu batzuk itxoiten duen horietakoa. The Skatalitesen geltokira iritsi gara, eta honek puntu eta bereiz egitea eskatzen du.

Nire ustez, jamaikar musikaren historian zehar izan den talderik garrantzitsuean da. Wailersen gainetik. Utzi duten ondarea hain da zabala, hiruzpalau sarrera mamitsuren beharra legokeela beraien alturan aurkitzen den textu bat idazteko. Egingo dut, baina sarrera hau ez da lekua. The Skatalites jamaikako musikan talderik garrantzitsuena dela esan dut beraiekin GUZTIEK grabatu zutelako noizbait: Marley eta konpainiak, Maytalsek, Aitkenek, Ellisek... Horretaz gain, inspirazio izan dira hainbat eta hainbatentzat, hala nola Two Tone garaiko taldeentzat eta ska moderno instrumentala jotzen duen edonorentzat. Azkenik, esan Skatalitesen barruan garai hartako jamaikako musikaririk onenak kokatzen zirela, Coxsone Dodden gidaritzapean. Jatorrizko artistei begirada bat botatzea besterik ez da falta: Don Drummond ( The Skatalites – Eastern Standard Time), Tommy Mc Cook( Tommy McCook & The Supersonics – Ska Jam), Roland Alphonso ( Roland Alphonso – Phoenix City), Jackie Mittoo ( Jackie Mittoo – Summer Breeze), Johnnie Moore, edo oraindik taldean jarraitzen duten (eta Donostian ikusteko aukera izango ditugun) Lloyd Knibb edo Lester Sterling, besteak beste.

Azken geltokia gaurkoz: The Ethiopians. Bizitzan edozertan bezala, bada talentu handiko jendea mitoen ezaguntasunaren atzetik gelditzen dena, eta horrelako kasua da Ethiopiansena. 1966an sortu zen hirukote bokala zen hasieran, baina berehala bi izatera pasa ziren: Leonard Dillon eta Stephen Taylor. Rocksteadyaren garaian egin ziren ezagunak baina gerora ere diskoak ateratzen jarraitu zuten, 1975 Taylor auto istripuz hil zen arte. Abesti ezagun bezala Train to Skaville( The Ethiopians – Train To Skaville) edo Reggae Hit the Town ( The Ethiopians – Reggae Hit The Town) aipa ditzakegu.

Bukatu baino lehen, jakin aratzen dizuet gaurko bost taldeen abestiekin bilduma txiki bat prestatu dudala, beti bezala deskargarako prest duzuena. Mesedez, komentarioetan esan zeintzuk gustatu zaizkizuen edo zeintzuk ez.

All aboard the Jamaican Underground (train)

2007-05-24T20:53:00.000+02:00

Londongo metroa dirudi, ezta? Ba ez da, zehatz esanda gutxienez. Ikusten ari zaretena Londongo metroaren mapa da, bai, baina geltokien izenak bereziak dira. Oso:

Curtis Mayfield, Saint Ettienne, The Jam, Björk...

David Bowie, The Kinks, The Beach Boys... baina, nola ez, blogean aipatzeko moduko egiten duen metro linea gorria, mapa originalean "Centarl Line"i dagokiona hain zuzen, Jamaikar musikari dagokio, ikus dezakezuen bezala:

Hori dela eta, eta, beti bezala, izen HAUNDIAK falta diren arren (Rocksteadyaren izarrak, ia beti bezala, agertu ere ez: Alton Ellis, Ken Boothe, Phyllis Dillon, The Gaylads, The Paragons, The Techniques, Kingstonians, Jamaicans...; eta skaren lehen garaiko beste batzuk ere bai: Lord Creator, Lord Tanamo, Andy & Joey, LAUREL AITKEN, Derrick Morgan, Baba Brooks...), aukera ona iruditzen zait zuei ibilbide musikal bat proposatzeko. Lekuan lekuko geltokiei buruz informazio pixkat eskaini, eta musika entzuteko aukera ere bai, merezi duen kasuetan. Baten batek esango du, agian, reggaearen izena erabili dutenez, zehazki estilo honetara mugatzeak justifikatuko duela izen batzuren agertze eza. Nik diot, hala ere, linearen azken aldeko izen asko sobran daudela (bai mapa honetatik eta baita jamaikar musikatik: Shabba Ranks eta antzekoetaz ari naiz), baina ez gara hemen eztabaidan gehiago luzatuko.

Txartela dohainik da. Gustatuko litzaidake abonua hartuko bazenute (bidaia osorako), baina ez da beharrezko.

Mapa osoa PDFan eskuratzeko: Klik hemen
Iturria: The Guardian

Is Inglan' bicomin' a fascist State? The answer lies at your own gate!

2007-05-08T11:40:00.000+02:00

"Everywhere you go, is the talk of the day,
Everywhere you go, you hear people say,
That the Special Patrol them are MURDERER, MURDERER!
We can make them get no furtherer!!!!!!"

Hitz gogorrak, alajaina, Linton Kwesi Johnson abeslari eta poeta Jamaikarrarenak (Ingalaterran, Brixtonen txikitatik bizi izan dena, beti ere). Testuingurua, hala ere, ez zen gutxiagorako Bass Culture diskoa irten zenean, 1980an:

Margaret Thatcher "Altzairuzko Dama" boterean zelarik, krisialdi ekonomiko larriak eta industria enpresa garrantzitsuen berritzeak bultzaturiko langabeziak herrialdean arrazakeriarekin erlazionaturiko liskarrak eguneroko kontu bihurtuak zituen.

Horrela, ba, '79ko Apirilaren 23an Ingalaterrako National front alderdi neofaszistak London mendebalean dagoen Southallen ospakizun bat prestatua zuen. Blair Peach, Zeelanda Berriko irakaslea bera, ospakizunaren aurkako protesta ekintzetan murgilduta zebilen eta, 11 lekukoren arabera, kale bazter baten Special Patrol Groupeko polizien eskutatik jipoi latza jaso zuen, bizitza galduz.

Irudien azpian agertzen den letra zatia "Regga Fi Peach" (Reggae Peachentzat) abestitik hartua da, LKJek omenaldi modura konposatua. Kasua, noski, berrirekitze saiakera batzuen arren, inoren erantzukizunik gabe itxi zen.

Linton Kwesi Johnson Jamaikar musikan izandako innobazio sortzaileetako bat da. Zehatz esateko, estilo berri bat sortu zuen 1978an Dread, beat An' Blood diskoan erabilitako DUB POETRYarekin. Estilo hau Reggae erritmoaren gainetik esaldiak sartzean datza baina, Jamaikako DJ edo Toasting estiloan ez bezala, hitzak ez dira inprobisatutakoak, aurrez idatziak baizik.

Beraren zenbait disko entzunak ditut, eta gehien atsegin dudana gaur aurkezten dizuedana da, Bass Culture, esan bezala 1980an kaleratua. Bertan, "Regga Fi Peach"ez gain, amodio eta politika gaiak jorratuz sortutako abestiak aurki ditzakegu, "Sammy Dead" klasiko jamaikarraren bertsio eta guzti, "Di Black Petty Booshwah" abestia hain zuzen. Aipatzekoa, baita ere, letraren probokazioagatik, "Inglan is A Bitch" delakoa, edo belarrira arraro baina erakargarria egiten den "Loraine" (Bad Mannersenarekin zerikusirik ez) amodio kantua.

Beti bezala, hemen duzue diskoa jaisteko aukera:

Mp3 erreproduktorean ere pare bat abesti jarriko ditut, ohitura den legez.

Blair Peachi buruz zerbait gehigao jakiteko: Anti Nazi Leaguen omenaldi orria;Wikipedia;

Linton Kwesi Johnsoni buruz: Diskografia; Musika zigilua; Web ofiziala;

Musika berria, blogean Danimarkatik jarria!

2007-04-19T19:22:00.001+02:00

Gaurko deskubrimendu interesgarria: Sortaldeko lurretatik zuzenean...

Talde japoniarrak A.R.T.S. du izena (Authentic Roacksteady Traditional Ska), baina egia esan ez dira, diska honetan behintzat, izeneko estiloetara mugatzen. Diskoak dituen 13 abestietan zehar, Ska moderno azkarra, ("Rude Up!" sarrerako abestian edo "Go! Ska Go!"en bezala), Ska Punka ("All you need is Ska"n bezala, reggae instrumental gitarrero zati batekin, eta punk abesti oso ezagun baten estribiloa nabaritu daitekeelarik) eta ahntzekoak jorratzen dira.

60. hamarkadako Ska klasiko instrumentala ere entzungai dago, "Blue Nova" bezalakoetan. "Poker Face" ere genero horretan kokatu genezake (Skatalitesetik gertu, baina tempo azkarragoarekin, modernizatua bezala, baina kutsu zaharrarekin).

Aipatzekoa ere azken abestia, abioi japoniar kamikazeen samplerrekin, ska instrumental azkarra, toastingez bustia.

Disko konpleto samarra, ikusi daitekeen bezala.

Hala ere, batazbesteko maila ona eduki arren, nere ustez abesti batek dauka protagonismo nagusia disko honetan: "Lover's Pledge", Ska-Rocksteady miztura lasaia, tronboi eta tronpeta solo malenkoniatsu sakonekin (gehien gustatzen zaidana). Melodia sinplea da, baina belarrira erraz sartzen den horietakoa.

Ez noa abesti guztiak komentatzera, baina bat bera ere ez dago bere xarmarik gabea. benetan entzutea gomendatzen dizuet (erreproduktorean pare bat abesti jarriko ditut)

Deskarga ere, beti bezala, hementxe duzue:

Taldeari buruz, hona dakidana: Dirudienez hamar bat diska, eta single eta DVD ren bat dituzte kaleratuta, baina gehiago ezin dezaket esan. Hau Dona Dona Recordingsekin atera zuten, 2002an. Beraien webean abesti askoren mp3ak entzungai daude.

Taldea blog honetan aurkitu dut, eta gaztelaniaz dagoen beste honetan ere zerbait aipatzen da, aurrekoaren kopia tamalgarria, 3 egun geroago posteatua eta itxurak mantentzeko berriz ere beste deskarga zerbitzu batera igotako CDarekin. Eta, etikoki inolaz ere onartu ez daitekeena, jatorrizko iturria aipatu gabe!

Musika berria Kobenhavndik

2007-04-18T13:34:00.001+02:00

Binilo berriak erosi nituen Kopenhagenen eta horien artean bi aurkezten dizkizuet, zaharrena eta berriena.

Zaharrena lehenengo, errespetoagatik:

Abyssiniansen "Satta Massagana" diskoa da, ikusten duzuen bezala. Dudarik gabe, historiako reggae diskarik garrantzitsuenetakoa, eta gida ia guztietan aurreneko hamarren artean kokatua. Eta estatus hori ez da merezi gabe lortua. Diskoari izena ematen dion abestia, esaterako, Rasta musikaren himnoetako bat da, 1969an grabatua (Rasta gaiei loturiko musika apenas egiten hasten zenean), eta Bernard Collins taldekieak 1998ko elkarrizketa honetan aipatzen duenez estudioan grabatzea okurritu zitzaien aurreneko abestia. Letra urruneko lurralde sakratu baten inguruan mintzatzen da, gaurik gabekoa. Askatzen duen mistizismoak Jamaikan gaur egun elizkizunetan abesti hau kantu bezala erabiltzeraino iristera bultzatu du. Hara hor garrantzia!

Diska osoa deskargatzeko: (Abesti pare bat ere sartu ditut musika erreproduktorean)

Ta orain, berriena:

B&B International taldeak Wendy Wonder abeslariaren ahotsarekin ateratako 12"tako (binilo handia) "Not Touching the Ground" EPa da (aurpegi bakoitzean abesti bat baino gehiago duena). Ameoba izeneko musika denda batean lortu nuen (musika elektronikoz betea dagoen disko denda zuri, elegante, disko gutxiko baina ondo aukeratutakoetakoa).

Bi abesti nagusiak, A aurpegian daudenak, oso interesgarriak dira. Funk-Reggae estilokoak dira, baina "Ska beat"ak dantzatzeko ikutu berezia ematen die. Neskaren ahotsa sakona eta potentea da, dudarik gabe. Deskubrimendu interesgarria benetan. Webetik ateratako bi abesti horietako bat erreproduktorean duzue.

Jazzaldia helps us in keepin on True & pure Jamaican Style!!!

2007-04-17T14:25:00.001+02:00

Goiza kontentu hasteko aukerarik onena: 2007ko Jazzaldiko Kartelari begirada bat botatzea besterik ez dugu behar:

Uztailaren 24an, Kursaal atzean (hondartzan edo eskenatokian baieztatzeko dago) dohainik noski, The Skatalites taldea, hainbatetan aipatua. Jamaikar musikaren mito handienetako bat, inongo dudarik gabe.

Eta (dirudienez 2 egunetan, baina nire ustez webean dagoen akats bat da) 25 eta 26an, Agertoki Berdean, HORACE ANDY!!!

Tipo hau Roots Reggaearen izarretako bat da, 67an Studio Onen egindako lehen grabaketaren ondoren, 69an ziur aski bere lanik ezagunena den Skylarking ere han grabatu zuelarik. Justin Hinds mitikoaren lehengusu txikia da bera (The Selecterrek gerora bertsioneaturiko "Carry Go Bring Come" eta beste hainbaten egilea)

Azkenaldian Massive Attack taldearekin egindako kolaborazioagatik berriz ere fama irabazia du.

Abesti batzuk jarriko ditut playerrean, ea belarria "egiten" hasten zaizuen, kontzerturako/etarako. Hau/ek ere galdu ezin daitekeena, batez ere gauez, hondartzan eta dohainik izanda.

Gainontzean, oso izen haundiak daude kartelean, jakituria faltagatik komentatzera ausartzen ez naizen arren. Elvis Costello (gure Josu Zabalaren fisikoki oso antzekoa), Sly & The Family Stone, Chick Corea edo Isaac Hayes bezalako mitoak datoz. Buf!

Aurtengo kartela akojonantea. Ezin besterik esan.

Flickr contact interesgarria...

2007-04-05T15:22:00.000+02:00

Toots & The Maytalsen Flickerreko argazkiak hemen

Toots & The Maytalsen Flicker Groupa hemen

Web orria hemen

Dj Laiakoekin kontzertua eta manifa II

2007-04-05T14:35:00.001+02:00

Kontextua gogorarazten dut: Dj Laiakoekin backstagean gaude, kontu kontari.

"Kasualidadez", Ska from Jamaicako txapa batzuk eraman nituen kontzertura, "just in case". Dj Laiako bakoitzari bana oparitu nien eta, trukean, Sorkunek ere bere lehen diskoko txapa bana oparitu zigun, kontzertu bukaeran publikoari eskainitako cdeetaz gain.

Jon eta DZrekin Jamaicako musikaz aritu nintzen kontu kontari, eta BECeko azaroko kontzertuaz ere hitz egin genuen, Jamaicako klasiko handi batzuk jo zituztela kontzertu hartan (Satta Massagana- Abyssinians edo No, No, No - Dawn Penn) eta abar. Dirudienez, taldekoen artean edonori ezizenak ipintzeko ohitura dute, ta nere kasuan "El estudioso de la musica jamaicana" ezarri zidaten, ta gustatzen zait, egia esan.

En fin. Backstageetik gutxi geratzen da kontatzeko. Hurrengo eguneko manifari buruz Ferminek eman zigun, ta hantxe agertu ginen puntual puntual:

"[...]arratsaldean, Copenagheko gaztetxe famatuaren desokupazioaren aurkako
istiluetan atxilotutakoen askapenaren aldeko manifara. Joder! a ze pintak!
12-16 urteko punkiak, super punkiak, hippyak, goitik behera beltzez
jantzitakoak... eta DJ moduan 12 urteko 3 tipo[...]"

Andonik bere emailean idatzitakoa aprobetxatuz, Djak hain gazte izateak harrituta utzi gintuen denok, bereziki DZ. Zioen bezala, berak 13 urterekin ez zuen Max Romeo edo Dawn Pennen binilorik, ta hauek bai.

Tronbonek kontatukaoaren arabera, ordu erdi lehenago Gaztetxe berrian egon omen ziren, eta kotxeak nola gurutzatu eta etxeko paretatik rappel eginez nola eskapatu bezalako ikastaroak eskaintzen ari omen ziren gazte aktibistentzako...!!!

Manifa, hala ere, istilurik gabe joan zen Kopenhageko kaleetan barrena, kriston anbientilloarekin gainera, ze kamioiko Djak gelditu gabe musika jartzen eta speecha botatzen ibili ziren.

Bukaeran kontzentrazioa udaletxearen aurrean, kamioiean Punk taldea sartu ta dena prest egon arte gu zerbeza batzuk hartzen egon ginen.
"[...]Gero sex pistols estiloko kontzertu
intragable bat manifaren amaieran[...]"

Punk espontaneo makarroniko samarra izan zen, bai, baina nik behintzat gustora ikusi nuen. Ferminek komentatzen zuen bere Kortaturen garaiko hasierako kontzertuen antza handia hartzen ziola asuntoari.

Horrela, ba, atsaldeko zazpiak aldera Enekoren etxeruntz abiatu ginen maletak hartu eta trena hartzeko. Aurretik, noski, Dj Laiakoetaz agurtu eta eskerrak eman genizkien, gira berriko kontzerturen batetara hurbilduko ginela promesa eginez.

Esan bezala, hobeto nahita ere ez!

Dj Laiakoekin kontzertua eta manifa I

2007-04-02T01:22:00.000+02:00

Hobeto... nahita ere ez!

Hala laburbildu ditzaket Andoni eta Koldorekin Kobenhavnen igarotako orduak. 30 bat bakarrik izango ziren, baina ezin mugituagoak.

4etan Koldorekin estaziora iritsi ondoren, Andoni aurkitu genuen eta tivoliren sarrerara abiatu ginen Enekori itxarotera (Esker mila denagatik!!! bere bloga hemen). Handik, minutu gutxiko paseotxoaren ondoren, bera bizi den etxera, trasteak utzi eta Verdens Kultur Centret delakora hurbildu ginen, ezer ez galtzeko asmoz (ze eguneko programak dokumental pare baten emisioa ere barneratzen zuen). Iristean, "Ongietorri komite" kuriososa aurkitu genuen: Jon "Drummond" Elizalde eta Dj Zigor (DZ), musikarien sarrera ondoan mahai batean eserita. Begira gelditu ginen elkarri, ta Jonek azkenean "Zuek euskaldunak zarete, ezta?" galdetu ondoren, beraiekin hitz egin genuen denbora pixka bat. Gero barrura sartu, eta inor ez zegoela ikusita, gertuko taberna batetan garagardo bat hartzera irten ginen.

Bueltakoan dokumentalak ikusi eta aulkiak erretiratzen zituzten bitartean, Nafar jarto samar bat eta duela 7 urte Kopenhaguen bizi den Donostiar bat ezagutzeko aukera izan genuen, DZ irten eta reggaea jartzen hasi zen artean. Gosea nabaritzen hasten ari ginen eta Andoni galdetzera hurbildu zitzaion ea kontzertua hasi baino lehenago afaltzeko zerbait erostea irteteko denborarik izango genuen, eta ezetz. Berehala ahaztu zitzaizkigun goseak eta egarriak!

Minutu batzuk pasata, Jon, Fermin eta Sorkun eskenatokira irten eta kontzertua hasi zen. Ferminen urtetako ibilbidean suertaturiko talde guztien abestietaz gozatzeko aukera izan genuen, Kortaturen garaian konposaturiko eta azken diskorako bertsionaturiko "En la Linea del Frente"tik Negu Gorriaken "Reggae Peachentzat", FM eta Dutek jotako "Nik Baditut Sei" edo Bakarlari moduan ateratako diskoetako "Newroz", "Big Beñat", "Armagideon Tenoreko Aztarnak" edo "Euskal Herria Jamaica Clash", besteak beste.

Ohiko abestien ondoren, eta bukaera gertu zegoela iragarriz, The Specialsen bertsio bat ere entzuteko aukera izan genuen. Kontzertua amaituta, eta DZ musika jartzen ari zen bitartean, esperantza geneukan irten eta beraiekin argazki bat ateratzeko aukera izango genuela.

Horren ordez, Andonik tramankuluak jasotzen ari zen Gustavo managerrarekin hitz egin eta honek zuzenean eskenatoki atzeko atea jo ta musikariei argazki bat aterako ote zuten geldetzeko komentatu zion. Esan eta egin, ta Andoniren gestio bikainetik minutu batera, barruan geunden kontu kontari Dj Laiakoekin zerbezak edanez.

Jamaican diskoa grabatzen pasatako epean gertatutako pasadizo interesgarriak eta Ttaken denborari buruzko kontuetaz Jonekin hitz egiteaz gain, Danimarkako hizkuntzaren egoeraz eta beste hainbatetaz hitz egin genuen. Esan behar dut laurak oso lagunkoi eta jator hartu gintuztela momentuoro eta asko eskertzen den jarrera da hori, batez ere etxetik hain urrun egonda etxean bezela sentiarazten zaituztenean. Eskerrak, beraz, Sorkun, Fermin, Zigor eta Joni.

(Hurrengo sarreran jarraituko du kontakizunak, txapa elkar trukaketa, ezizen jartze eta backstageko kontu gehiagorekin...)

Guantanamerak badu iada beste bertsio bat... oso gaurkoa gainera

2007-04-01T23:04:00.000+02:00

Kantaria Richard Stallman da, hain zuzen ere. Baten bati izena ezaguna egingo zaio. Ideiarik ere ez dutenentzako, esan behar da tipo hau GNUaren edo, errazago esanda, Linuxen guru nagusia dela, eta Software Librearen sortzaileetako bat.

Oroimena lantzeko... nostalgia pixka bat

2007-03-24T20:14:00.000+01:00

Gaztetxoagotan garai onak pasa genituela (oraingoak mespretxatu gabe, noski) ezin ukatu daiteke. 1go Batxilergoko A gela hartan suertatu ginenok behintzat 30 mutil eta 7 neskako klaseetatik erator daitekeen ganberrismo eta abarrez gain, proiektu utopiko samarrak ere montatzen hasteko astia izan genuen. Ikusi bestela hau, zuzenean kuadrilaren altxor kutxatik berreskuratutakoa [6 (!!!) urte pasa dira dagoeneko]...

Ja,ja,ja. Baten bati aurpegia iluminatuko zitzaion barre txikiren batekin... norena da diseinua?...

Ba Jonjoren laguntzaz berreskuraturiko garai bateko dokumentu honek SKAPIAK izeneko perlada haundi samar horietako batetaz hitz egiteko aukera ematen dit, baina batez ere nolabait "saltsan" genbiltzanon artean memoria ariketa kolektibo bat eskatu nahi nizueke.

Izan ere, ez ditut asuntoaren ñabardura guztiak gogoratzen. Bai, ordea, tartean Andoni, Jonjo, ni, Lasa agian bageundela, ta Arsuagatar Alaizek musika taldea martxan jartzera animatzeaz gain Kolerako (hauek ere merezi dute blogean sarrera propio bat, eta informazioa lortzen saiatuko naiz, vaya que sí!) jendea jakinaren gainean jarri zuela.

Proiektuak, argi dago, hasieratik inora ez joateko itxura zuen, batez ere guztiotatik Andonik zuelako musikazko nolabaiteko ezagutza bat (Ittuk ere bai, nola ez, baina ez nago ziur asuntoan zegoen, edo inguruan bakarrik. Zerorrek argitu, Iñaki), eta ez genuelako iada, 16-17 urterekin, denborarik ikasten jarri eta taldea montatzeko. Polita izan zen, hori bai, urte hartako peripezia gehientsuenak bezala, eta batez ere aste batzutan zehar konbertsazio gai sutsua mantentzeko bidea izan zen.

Detaile gehiagotaz oroitzen denak, sin falta, komentarioa utzi dezala!!!!!!

BELTZA RECORDSen WEB BERRIA MARTXAN DA!!!

2007-03-23T17:40:00.000+01:00

Ba hori, dagoeneko martxan dago Beltza Recordsen web berria, eta begirada bat botatzea gomendatzen dizuet.

Diseinua bereziki erakargarria iruditzen zait, dena Black, White eta Hot kolorez hornitua.

Luis ia urtebete ibili da egun handiaren esperoan baina azkenik dena martxan da ta bisitari dexewnterekin gainera.

This is Ska... benetakoa!

2007-03-22T15:41:00.000+01:00

Pare bat bideo azkar 1964ko dokumental batetik ateratakoak.

Aurreneko hau dokumentalaren hasiera da. Skalariaken "Naturarekin Bat" entzun duzuenontzako ezaguna egingo zaizue noski...zergatik?

Galduta zabiltzatenontzako, entzun mp3 playerrean Naturarekin Bat eta ulertuko duzue.

Bigarrena berriz, Jimmy Cliff nazioarteko reggae izarraren aurreneko aktuazioetako bat, Specials & Desmond Dekkerek bere garaian bertsionatu zuten abesti batekin. Azken hauen bertsioa ere mp3 playerrean dezue.

Dokumental osoa Kingstoneko Sombrero Clubean dago grabatua, gau bakar batean, 1964an. Skaren lehen garaietako dokumentu audiobisual nagusia da, ordubete 40 minutu luzetan zehar, eta beti ere Byron Lee & The Dragonaires backing band bezala direla, garaiko abeslari nagusienetakoak (batzuk faltan botatzen badira ere) beren musika eskaintzen dutelako.

Blogaren estreinurako... Jackie Edwards

2007-03-22T03:31:00.000+01:00

Ostegun goizaldea eta ni hemen, zuen belarriak gozatu arazteko asmoz.

Egun luzea izan da gaurkoa, bloga txukun jartzen pasatako orduak kontuan edukita... sarreren gunea zabaldu, izkinak ondo jarri, tresna batzuk orrian prest uzti...

Baina azkenean merezi izan duela uste dut. Joseba izan da bloga ikusteko aukera izan duen lehenengoa, eta inpresio ona eraman duela iruditu zait.

Mail kolektiboa erantzutera noa berehala, eta blogaren linka zuei iristarazteko aprobetxatuko dut.

--------------------------- ************* -------------------------------

Bestalde, eta estreinuko sarreran esan bezala, Jackie Edwardsen musika hurbildu nahi dizuet.

'38an Jamaikan jaioa, bere musika dohaiak Skaren hasierako garaietan eta lehenago ere eman zituen ezagutzera, eta irlak 40 urtetan eman duen musika garapenaz bere abestien bidez konturatu gaitezke. Izan ere, '50. hamarkadako azken urteetako Rhythm & Blues estilotik hasita, '70. hamarkada bukaerako Lovers Rockera arte eta Ipar Amerikako erritmo beltzak ahaztu gabe, denetarik aurkitu dezakegu bere obran.

Estilo zabalera hori da, besteak beste, lehen sarrera honen protagonista bihurtzeko arrazoi nagusietako bat, Jamaikako estilo ezberdin asko jorratu izana.

Bere ahotsaren malgutasun eta leuntasunari esker, Jamaikako Nat King Cole
bezala ezagutzera eman zuten. Dozena bat diska baino gehiago atera zituen merkatura eta bere garrantzia dela eta, 2005ean Trojan Recordsek 2 CDtako bilduma bat atera zuen, deskargarako sarrera honen behekaldean daukazuena. 1992an hil zen, Jamaikan bertan.

Bere 3 abesti hementxe entzun ditzakezue, eskuineko barrako mp3 erreproduktorean, estiloa nondik nora doan ikusteko.

Komentarioren bat jasotzeak ere ilusio HAUNDIA egingo lidake, bai ahotsezkoa (erreproduktore azpiko tresnarekin) zein arrunta. Komentatu!!!

Informazio gehiagorako: MusicMatch Gida[ENG]; Roots Archive[ENG]; Reggae Reviews[ENG]; Boss-Sounds[SPA].

Deskargatu klik eginez: Jackie Edwards - This is my Story [cd 1]

Deskargatu klik eginez: Jackie Edwards - This is my Story [cd 2]

Musikaz bustiko zaituztet!!!

2007-03-21T04:40:00.001+01:00

Bueno bueno. Zuetako bat, bi, hiru, lau edo bost blog bat irekitzera animatu eta gero, hona hemen nirea ere. Badakit asuntoak ez duela orain artean arrakasta handiegirik eduki gure artean. Agian orain kuadrilako asko, une berean, etxetik kanpo izanda, gainontzekoon blogetan sartu-irtentxoa egiteko ohitura hartu edo berreskuratu genezake. Nork daki!

Gauzak horrela, blog honek bi helburu nagusi ditu: batetik, nork-daki-non aurkitutako komunikaziorako tresna berrien frogak egiteko plataforma izatea eta, bestalde, zuetako batzuei agian interesgarria irudituko zaizuen musika edukiak eskaintzea.

Azken helburu horri buruz, lehenengo helburua betetzearekin batera datozen berritasun batzu sartzen joango naiz, kapaz izan ahala. Hala nola:

irrati antzekoa, nere gomendio musikalak hemendik mugitu gabe entzuteko aukera emango duena.

Baita ere gomendio horiek interesgarriak iruditu eta diska edo abesti-sorta osoak jaitsi eta norbere ordenagailuan edo mp3/4ean entzun nahi dituenarentzat, konprimaturiko fitxategietan deskargarako aukera. Dena erraz erraz, inork aitzikiarik izan ez dezan.

Bideo interesgarrien saila jartzeko asmoa ere badut, Ittuk irekitako bideari helduz (eskerrak aunitz ideiagatik, maestro!).

Beno ba, estraineko sarrera hau (era berean sarrera moduan doana), estreinatuta dago (hitz joko tonto samarra atera zait).

Hurrengoan, Benetako edukiekin hasiko naiz, Jackie Edwards abeslari jamaikarrari buruzko informazioarekin.